อันนี้เสียดายม๊ากกมาก...เกือบได้ถ้วยแล้ว ตอนนี้ เราก็ยังอยู่ระดับบีกินเนอร์ เอ อยู่อะนะ แต่ วันนี้เราอัพเลเวลได้เป็น จูเนีย อีแล้ว โครต ดีใจเลย กรี๊ดดๆ

ทำไมเล่นกี่ทีๆก็ ได้ที่สองหว้า เส้าใจยิ่งนัก อืม

ช่วงนี้ปังย่าก็มีกิจกรรมบันไดงู อูๆ ที่ไคเดินไปถึงเส้นชัยแล้วก็จะได้ แรไอเท็มหายาก ไม้ปิโก๊ะ กะไม้ร่มในตำนาน (เลือกเอาอย่างใดอย่างนึง) เย่!! แล้ว ในที่สุดเราก็ได้ ไม้ปิโก๊ะ ที่อยากได้มานาน หุๆ แต่โลภมากอ่า อยากได้ ไม้ร่มอีกอัน

อันนี้ ก็เป็นไม้ ปิโก๊ะ ปิโก๊ะที่แสนหายาก

อันนี้ก็ไม้ร่ม ที่แสนน่าร๊ากกก

ส่วน เรื่องของเรากะพี่อ๋อมเนี่ย เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม(วันเกิดแม่เราด้วย) ก็ครบรอบ สองเดือนที่เป็นแฟนกันแล้วคร่า!!!

แต่ว่านะ พี่อ๋อมอะไประยองกะภาคแหละ เลยไม่ได้ไปฉลอง...ยังไง เราก็หวังว่าจะมีฉลองชดเชย ในไม่ช้านี้นะค่า >_<

แต่ว่าแค่นี้ทุกๆวันก็เป็นวันที่ดีสำหรับเราแล้วละ

ได้เจอกันทุกวันเลย

แล้ววันนี้ ก็เรียนเหนื่อยดี เลิกตั้งห้าโมงครึ่งแหน่ะ (เพราะเราคำนวน ฟิสิกช้าทำให้กลุ่มเราเลิกเลทไปด้วย แง้วๆๆ ขอโทต) แต่ก็ มีความสุข วันนี้พียอมมานั่งกะเราแล้ว หลังจากที่โกดเราอยู่นาน(เราอาจคิดไปเอง) เพราะเราอูเลขมั่วแต่ไปเล่นปังย่าป่าว พีเลย งอน เรา....อ่า บอกเราทีน้า ต่อไปนี้เราจะพยายามอ่านเลข แล้ว ไม่อยากดรอบ (วิชาอื่นไม่น่ามีปัญหา) ก็... จะพยายามสอบเลขให้ผ่านเพื่อจะได้เรียนเลขII กะพี ในเทอมหน้านะค่ะ

รักเพื่อนๆทุกคนเลย

วันนี้ก็ขอบคุนพีที่เป้นกำลังใจให้เราเรื่องสอบเลข(อีกสองอาทิต)

ขอโทด เอ็ม ปราน คิด อ๊อกโต้ เอ็ก กะพี่ต่อ ที่เราทำให้แลปฟิสิกเสียเวลา แง้วๆ

ขอบคุนมาร์ทที่ออกค่าข้าวเที่ยงให้ก่อน

ขอบคุพี่อ๋อมที่ยังรักน้องจนทุกวันนี้และที่เลี้ยงข้าวเย็น(ฮ่าๆ)

และ...ขอบคุนไค อีกดีหว่า