(Illextis&Aurora :: รักหวานๆของเจ้าหญิงตัวน้อย)

ใบหน้าเด็กชาย บัดนี้แสดงออกถึงความเศร้าหมอง เขาไม่อยากจากเธอไป แต่เวลาแห่งการจากลาใกล้เขามาถึงแล้ว เด็กชายจึงเข้าเรอื่งที่เขาอยากจะพูด

ถ้าฉันทำได้ ฉันอยากจะหยุดเวลานี้ไว้ตลอดไป
ทำไมละ

เสียงหวานถามอีก ก่อนจะเอ่ยประโยคต่อที่คนฟังแทบหงายหลัง

ไม่เอานะ! ถ้าถูกหยุดเวลา ฉันก็ไม่สามารถโตขึ้นแล้วเป็นเจ้าสาวของ อิลเล็กทิส ได้น่ะสิ
โป๊ก!

แต่คนฟังหาได้หงายหลัง แต่กลับอย่างเอาหน้ามุดดิน จึงก้มไปข้างหน้าแรงและเร็วเกินไปจนหน้าผากกระทบกับพื้นดินเข้าอย่างจังเพื่อปกปิดความอาย ออโรล่าหัวเราะกับการกระทำของเด็กชาย ก่อนที่เจ้าของเรือนผมสีเทาจะลุกขึ้นมาพร้อมส่งสายตาดุ

ถ้าเธอเป็น มนุษย์ ฉันก็อาจรักเธอได้
ทำไมละ
เพราะนางไม้ไม่สามารถอยู่กับมนุษย์ แต่อยู่ในป่านั่น เด็กชายเอ่ยพร้อมชี้นิ้วทิศทางที่คาดว่าน่าจะเป็นป่า
แต่แม่ฉันก็ยังอยู่กับพ่อของฉันได้เลย ฉันก็ด้วย!
แต่เธอเป็น ครึ่ง

ก่อนเด็กชายจะได้พูดจบ เรียวปากน่ารักก็เถียงกลับอย่างนึกสนุก

แต่ก็เป็นนางไม้นะ!!
ก็ได้เธอชนะ!

เด็กชายพูดน้อยแต่ช่างคิด ขี้เกียจเถียงต่อ แต่เด็กชายช่างคิดก็ยังอดสงสัยไม่ได้ และคิดจะเก็บคำถามนี้ไปถามผู้เป็นพ่อ
เคยมีนางไม้อยู่กับมนุษย์ ด้วยหรอ ท่านพ่อ?

เธอรู้ใช่ไหมว่าวันราชสมภพเจ้าชายอลันเนสจะจัดขึ้นในเย็นวันนี้ และฉันจะต้องกลับเพราะฉันไม่ใช่คนของโฮมอส
รู้ฉันรู้ เด็กสาวเอ่ยเสียงหงอย
ฉันถึงอยากหยุดเวลาไง จะได้เล่นกับ

ริมฝีปากได้รูปของเด็กชายถูกปิดด้วยมือของเด็กหญิงเป็นเชิงว่าห้ามพูดอะไรต่อ

แต่ถึงจากกันฉันก็มั่นใจว่า เธอจะต้องหาฉันพบจริงไหม อิลเล็กทิส

เสียงหวานของเด็กสาวเจ้าของเรือนผมสีชมพูอ่อน เอ่ยพร้อมหยดน้ำตาเม็ดเล็กๆร่วงลงมาจาดวงตาคู่งาม ก่อนเอ่ยเสียงสั่น
สัญญา ซิ

บัดนี้สติการหักห้ามใจของเด็กชายได้พังทลายลงโดยสิ้นเชิง เหมือนเขื่อนที่ไม่อาจจะต้านน้ำหลากยามฤดูฝน เด็กชายรีบคว้าร่างที่เล็กกว่าเข้ามาในอ้อมกอด เมื่อเห็น ดวงตาของเด็กสาวแดงก่ำหัวใจของเขาก็แทบอยากจะแตกสลายไปกับเธอ เด็กสาวหาได้ขันขืน ปล่อยตัวให้ไปตามแรงกอดของคนตรงหน้าพร้อมกับ น้ำตาที่ไหลออกมาหนักยิ่งขึ้น

อย่าร้องไห้ ออโรล่า! เด็กชายพูดเสียงสั่น เกือบจะร้องด้วยเหมือนกัน
อิล..อึก..อิลเล็กทิส..
เด็กชายคลายอ้อมกอดลงเล็กน้อย จ้องเข้าไปในนัยน์ตาสีทับทิมคู่งามนั้นอย่างจริงจังทว่า เด็กสาวตรงหน้าก็ยังไม่หยุดสะอื้น ดวงตาคู่งามบัดนี้เต็มไปด้วยรอยน้ำตาแห่งความเศร้าหมอง

เรียกฉันว่า อิลก็ได้
อิลอิล.. ฉันมีของจะ..ให้
เด็กสาวเอ่ยเสียงแผ่วพยามหยุดทัพน้ำตาที่ไหลอย่างเจิ่งนองบนใบหน้า พร้อมแบกมืออกให้เด็กชายดู เด็กชายก็ก้มลงมองแต่โดยดี สิ่งที่เห็นนั้นคือ สร้อยคอเงิน ห้อยจี้รูปไข่ สีแปลกประหลาด

ฉันจะซื้อให้พี่ชายกับฉันคนละอันจะได้เป็นของคู่กัน แต่ว่า มีอีกชิ้นเป็นแหวน เลยให้แหวนพี่ชาย และให้สร้อยกับอิลดีกว่า
พี่ชาย เธอ?
อืม นี่ไงของฉัน

เด็กสาวแบมืออีกข้างเผยให้เห็นสร้อยสีเงินเหมือนกันเพียงแต่สั้นกว่าและมีจี้รูป แท่งเหล็ก ห้อยอยู่ แต่สีนั้น ประหลาดเหมอืนสีจี้รูปไข่ที่จะให้ อิลเล็กทิส

ก็ อิลจะได้ตามหาฉันเจอ

พูดจบ เด็กสาวก็ผละออกจากอ้อมแขนคนตรงหน้า วิ่งตรงไปทางราชวังอันโอ้อ่าของราชวงศ์ ฮอกเฟร์ เด็กชายมองดวงใจของเขาวิ่งไปจนลับตาพร้อมกับทรุดลงนั่งอย่างเข่าอ่อนเมื่อ นางอันเป็นที่รักจากไป

ลาก่อน.ออโรล่า ที่รัก

พร้อมเฝ้าคิดถึงวันที่จะได้เจอเธออีกครั้งเพื่อนจะบอกความในใจนี้ 

edit @ 2006/08/29 00:05:26